Te lief
maandag, juni 4th, 2007Door de reacties op mijn vorige bericht moest ik aan een voorval denken dat, iets minder goed verwoord, een soortgelijk sentiment laat zien.
Ik verstuurde een mailing om te laten weten dat mijn winkel open is en een mooie nieuwe website de inventaris beschrijft. Natuurlijk stonden er op de verzendlijst een paar adressen waarvan ik niet meer precies wist hoe ze in mijn adresboek gekomen waren, maar wie niet waagt niet wint - die had ik laten staan. Ik ontving, onder meer, de volgende reactie:
geachte heer Brummelkamp,
Ik heb geen enkele behoefte gebruik te maken van uw aanbieding. Wellicht zijn er hopenlijk voor u, doch minder voor een samenleving, lieden die wat minder stevig in de schoenen staan en altijd hulp in welke vorm dan ook, geestelijk of lichamelijkl, nodig zijn. Ik zal ik dit niet bekend maken in mijn intieme vriendenkring; daarvoor heb ik ze te lief!
MVG
Ik schrok eerst even, maar was verder vooral verbaasd. Is het echt zo vreselijk? Vindt deze meneer echt dat zijn intimi beschermd moeten worden tegen wat ik doe? Wat een vreemde manier om te kijken naar iets waarin ik zelf humor en schoonheid, maar onmogelijk iets als schadelijkheid kan zien.
