Schrijvers niet lezen - Jan van Mersbergen
Voor een keer een auteur die beschrijft hoe hij geen reading bij 24-10 heeft ervaren: Jan van Mersbergen.
Ik…
… kreeg een mailtje waar boven stond: Aanbod, verzoek, voorstel, idee. Het mailtje was afkomstig van Joost Brummelkamp, een reader die al een flink aantal schrijvers een reading heeft gegeven waarna deze schrijvers daar een stukje over hebben geschreven op zijn site. Het aanbod luidde als volgt: Heb je zin om een reading te krijgen in mijn praktijk en daar als tegenprestatie een stukje over te schrijven?
Ik heb helemaal geen behoefte aan een reading, en ook niet aan inzichten en allerlei andere mogelijke gevolgen. Bovendien vind ik de tegenprestatie niet in verhouding staan tot wat me geboden wordt. Mensen kunnen van alles van een reading vinden, ik vind er bijzonder weinig van. Ik heb ik weet niet hoe veel van dit soort happenings meegemaakt, van Jomanda tot gebedsgenezers tot handopleggers tot mensen die aura’s kunnen lezen - niet voor mezelf overigens - en ik denk dat het voor heel veel mensen erg waardevol kan zijn, maar geen van deze mensen kon iets dat ik zelf niet kan en geen van deze mensen kon me ook maar iets wijs maken waar ik zelf niet achter kan komen, op mijn eigen manier. Misschien duurt dat iets langer, het zullen mijn eigen bevindingen zijn, en daardoor een stuk waardevoller, zelfs als ik er nooit achter kom. Dus.
Wat er ook achter zit: Ik schrijf niet zo maar voor iedereen een stuk tekst. Ik schrijf proza voor mezelf, soms schrijf ik voor de goodwill, en soms voor geld. Dit verzoek deed me denken aan mijn beroep als schrijver, dat door heel veel mensen ook niet op waarde geschat kan worden, zoals ik een reader misschien ook niet op waarde kan schatten, maar tegen bijvoorbeeld een timmerman, die helemaal niet op een tekst van mij zit te wachten, zal ik als schrijver nooit zeggen: Als ik nou over jou een stukje schrijf, dan ga jij voor mij, als tegenprestatie, een kast timmeren.
Dus ik heb de reader vriendelijk bedankt en terug gemaild dat ik geen behoefte aan een reading heb en dat hij vandaag dit stukje kan lezen, hier.
Jan van Mersbergen debuteerde in 2001 met de roman De grasbijter (Meulenhoff). Bij Cossee verscheen in 2003 De macht over het stuur en in 2005 De hemelrat.
In 2007 verscheen zijn vierde roman, Morgen zijn we in Pamplona, die al snel herdrukt werd. In september 2009 verschijnt de Duitse vertaling (Kunstmann), en medio 2010 de Franse (Gallimard). De filmrechten zijn verkocht aan IDTV. Zijn vijfde roman, Zo begint het, verscheen in april 2009.
Verder schrijft hij korte verhalen (Tirade, De Gids, Bunker Hill, VPRO’s Duizend woorden) en artikelen voor Sportgeschiedenis.nl.
